Na een bezoek aan Liberté tijdens de speciale bijeenkomst van rechters op 9 juli, kregen we de gelegenheid om rechter Roberto Conti journalistiek te benaderen. Hij is verbonden aan het Juzgado de Lomas de Zamora, Tribunal Oral en lo Criminal N°7.
Erkenning voor Liberté
Bij die gelegenheid sprak hij over de vooruitgang van onze coöperatie.
Ik ken Liberté al heel lang en heb de begindagen meegemaakt. Als ik zie hoe ver jullie zijn gekomen, alles wat jullie hebben gedaan en nog doen, zei de magistraat als eerste, en hij vervolgde: het is indrukwekkend wat die winkel is, en de hele coöperatie, honderd procent zelfbeheerd, zonder afhankelijkheid van wie dan ook — dat is heel belangrijk.
Belang van het zelfbeheerde model
Het is nodig dit te repliceren. Ik heb veel vragen gesteld om het in een andere eenheid voor te kunnen stellen. Daarvoor heb ik het gevangenispersoneel geraadpleegd om te begrijpen hoe de opstart werkelijk verloopt, en om niet alleen jullie inzet te horen, maar ook hoe de dienstverlening in de paviljoens uitpakt — om te weten welk voordeel de winkel biedt: dat de familie niet door alles hoeft te gaan wat ze normaal moet doorstaan, het vermijden van doorzoekingen, de vertraging bij het binnenlaten van bezoek. Dat lijkt me zeer belangrijk en noodzakelijk.
Voorstel voor overheidsbeleid
Ik denk dat dit bovenal een staatsbeleid zou moeten zijn, een publiek beleid waarbij men begint dit in alle gevangeniseenheden te repliceren, of op zijn minst te beginnen met één per complex, zodat men al het positieve dat hier zichtbaar is, begint te meten — en het is duidelijk dat dit geen gewone gevangenis is.
Impact op de penitentiaire gemeenschap
Soms voelt men niet meer dat men zich in wat altijd duisternis brengt bevindt, in wat jullie zelf de hel noemen, en alsof dit alles een beetje meer licht brengt in die duisternis. En alles wat men weet over leven in een situatie van opsluiting — dit werpt een mantel van helderheid en rust over dat alles. Niet alleen dat: het begint ook waardigheid te geven aan de mensen, te midden van de inzet, het woord, het werk.
Transformatie en betrokkenheid
Jullie vertelden ons dat veel mensen nooit eerder hadden gewerkt, en dat ze zich plotseling aan het werk vinden — hier, in de administratie, bij klachtenbehandeling, bij inkoop. Dat wil zeggen: beginnen te geloven dat verandering mogelijk is en daarop inzetten, zodat die betrokkenheid zich door de hele gevangenisomgeving verspreidt — zowel bij de personen in detentie, als bij de samenleving en het systeem zelf.
Bron: Prensa Liberté
